default

Başbakan nasıl villalandı?

Thu, 15 Oct 2009 07:38:43 +0100

Başbakan’ın ailesinin her ferdine İstanbul’un Kısıklı’sında ayrı ayrı 5 tripleks (üçer katlı) villa birden alarak “villalı hayata” atlaması “yenilmişliğin yenmişliğe dönüşmesi ve gelişmesi”dir.

Destanlık başarıdır. Destanı yazılmalıdır. Marşı da bestelenmelidir.

Nasıl ki Cumhuriyet’i ilk kuranların, yokluktan yoksulluktan kurtulmanın haykırışı olarak şair Behçet Kemal Çağlar ile Faruk Nafiz Çamlıbel’e sözlerini yazdırdıkları; “Çıktık açık alınla on yılda her savaştan (...)
Demir ağlarla ördük ana yurdu dört baştan” diyen “10. Yıl Marşı” yazıldı, şimdi bunun yanına bir “80. Yıl Marşı”nı koymanın zamanıdır.

Yeni şairler bulunmalı. Yeni marş yazılmalıdır. Sözleri şöyle olabilir: Çıplaktık!
Hamama girdik nalınla!

Mağduriyeti yendik. 20 yılda... Villalarla ördük hayatı paha biçilmez malımla.

***

Gerçekten de 20 yıl önce Başbakan, belediye başkanı olmadan önce, partisinin İstanbul İl Başkanı iken; tapusuz araziye ev yaptığı için kondusunu yıkmaya gelen dozerleri önce Atatürk posteri ve Türk bayrağı göstererek; olmadı taş atarak, zırhlar giymiş çelik kalkanlı polisi de geri püskürterek korumaya çalışan milyonlarca garipten-gurebadan biriydi. 15 yıl önce Kasımpaşa’da sahibinin adı Hasan Basri Yıldız (şimdi Denge Araştırma şirketinin Başkanı) olan 2 katlı kagir bir evde kiracı olarak oturuyordu. Sonra Üsküdar’a taşındı. Üsküdar’da Emniyet Mahallesi’nde partinin İstanbul İl Yönetim Kurulu üyesi ve gıda toptancılığından zengin Reşat Sözen’in binasında oturmaya başladı. 15 yıl rüzgar gibi geçti.

İstanbul Çamlıca sırtlarında Allah’ın bahşettiği yeşil rengin ne kadar çok tonu varsa hepsinin bulunduğu ve Kısıklı halkının “yeşilin göbeği” diye tarif ettiği eski bir köşkün arazisinde yapılan 10 villadan 5’ine Başbakan talip oldu.
Haber halktan gizlendi. Fakat satın alındı villlalar.

***

20 yıl gibi kısa bir zamanda 2 katlı kâgir evden 3 katlı önünde yüzme havuzu, bahçe kapısında özel korumalı, sabah bülbül sesleriyle uyanılan villaya taşındı.

Başarı öyküsüdür. Ne öyküsü be... Destandır...

Türkiye’de garipliğin-gurebalığın “kader olmadığının”, insanın hem politikanın en yüksek mevkilerinden biri olan başbakanlığa yükselebileceğinin, hem de zenginlerin cenneti dünyada inşa etme becerisinin somut adımı sayılan villalı hayata geçebileceğinin somut göstergesidir.

Başbakan ispatladı: Türkler başarabilir. Yenilmişliği yenebilir. Türkiye’de bir aile babası, 20 yılda kiracı olarak oturduğu kagir evden kendi malı 1.5 milyon dolarlık villaya geçebilir. Sadece kendisini değil, ailesini de villalı yaşama geçirebilir.

Bu, destan değilse nedir?

***

Başbakan nasıl başardı? Ne yaptı, nasıl yaptı?

Kriz yılında villaya taşındı. Anlatılmalı ve yazılmalıdır.

Gazetelere röportajı, üniversitelerin iktisat fakültelerine dersi, camilere vaazı konulmalıdır. Yoksulluğun kökünü kazımak için Başbakan’ın yenilmişlikten yenmişliğe dönüşüm modeli her garibin, her gurebanın, her fakirin, her fukaranın bellemesi için hızlandırılmış kurslar düzenlenmelidir. Az gelişmişliğin sosyolojisi üzerinde çalışan Hindistanlı profesörler açıkça söylüyor ki,yoksulluğu bitirmek için kitlesel eğitim şarttır. Dolasıyla Türkiye’nin önüne altın bir fırsat çıktı.

Uyarıyorum!

Fırsat araya gitmesin!

Başbakan nasıl villalandı adlı kitlesel eğitim dersi müfredata girsin.

KÜÇÜK ŞEY

Tue, 08 Sep 2009 11:23:58 +0100

haberleri dinlemelisin,
hic kucuk seylerle ilgili birşey duyamazsın
işte bu yüzden, benim ekranımda hiç görünmedin

her allahın gününü sana adayamam
seni düşünemem, sana ağlayamam
küçük şeylere o kadar ilgim hiç olmadı

tamir edilecek hicbirsey kalmadıgında
eşyaları dagıttım, ayakkabıları giydim
verdigin sıkıntıyı koşarak degil, yürüyerek geçtim
küçük şeylerden kaçılmaz, bilirsin

kaderle bogusabilirim, zamanı harcayabilirim
ama kücük şeylerle değil
sende benim için işte böyle birşeydin
bende vaktin doldu,olan işte tam olarak buydu ;)

TRIBUTE FOR CHARLES BUKOWSKI

Wed, 09 Sep 2009 07:53:40 +0100

seçimini zekice yapmak yarilamaktir zafere giden yolu; diger yarisi kayitsizlikla fethedilir.
bir yanda istedigin her seyi söyleyebilirsin, öte yanda mecbur degilsin.
ben bir sekilde ikisini de yapmayi becerdim.
bu yüzden benimle bir sorununuz varsa size aittir.
---------------------------------------------------------------------------------------
Sadece sıkıcı insanlar sıkılır.
Sadece yanlış bayraklar dalgalanır.
Size Tanrı olmadılarını söyleyen insanlar aslında aksini düşünürler.
Tanrı başarısızlıkların bir icadıdır.
Tek cehennem bulunduğun yerdir.

Dallas'tan geçtim ve Pasadena'da aylaklık ettim.
Anam ağlamadı çünkü ağlatacak kimse yoktu.
İki boy aynasını tuzla buz ettim ve beni
hâlâ arıyorlar.
İnsanın asla girmemesi gereken mekânlara girdim.
Acımasızca dövülüp ölü diye bırakıldım.
Kafatasımda cop darbelerinden oluşmuş bir sürü yumru var.
Melekler korkudan altlarına kaçırdılar.
Harikulade bir insanım.

Siz de öylesiniz. O da öyle. Güneşin sarı nabzı ve dünyanın görkemi de.

---------------------------------------------------------------------

benim için birini terk etmeseydiniz ya da
biri sizi terk etmeseydi hiçbirinizi tanıma
fırsatı bulamayacağımı anlıyorum şimdi–
o berbat gecelerle birlikte anımsanan
iyi gecelere içiyorum; işler yolunda gittiğinde
herkes kadar mutlu olabildik
ve bana sunabileceğinizin en iyisini
sunduğunuz için hepinize müteşekkirim;
yüreğimde yaşamaya devam edeceksiniz ve
bir yerlerde bir cennet varsa şayet
bir gün hepiniz orada olacaksınız
büyük beyaz köpekbalığı esarette
şaşkın gözlerle, şaşkın aptal gözlerle sonsuza dek dönüp dururken.

----------------------------------------------------------

neredeyse tanıdığım hiç kimseyle anlaşamıyorum.
filmlerin çoğu berbat bence, televizyon ise daha kötü.
boş konuşmalar kadar nefret ettiğim hiçbir şey yok.
uzay araştırmaları beni sıkar
ve günlük gazeteyi yüzyılların bütün edebiyatına yeğleyebilirim.

yalnızlığın mutluluğuyla sabahın üçünde oturmuş tırnaklarımı keserken
şöyle diyen en gözde filozofumu düşünüyorum:
"Temel Reis benim adım çöp kutusunda yaşarım çarpık bacaklı kadınlarla yüzmeye gitmeyi severim
ve neysem oyum oyum oyum!"

---------------------------------------------------------

güvenebileceğiniz bir erkek ya da kadın bulduğunuzda başka nedenlerden dolayı kuşku duyarsınız onlardan.
(artık biliyorsunuz duvarı neden öptüğümüzü)

***
hiçbir şey ziyan olmaz derler ya öyle ya da her şey ziyan olmuştur zaten.
(3)

***

6 ya da 8 basiretsiz siyasetçi veya 8 ya da 10 havalı yazar, besteci ve ressam yeter insanlığı
50 yıl ya da daha fazla geriletmeye.
(bazen dünyan karardığında bir nedeni vardır)

***

benim kadınlarla ilgili şikâyetim daha çok kendimi eleştirmeye yönelikti:
çok çabuk kapılıyordum ve gerçek kapıyı çaldığında katlanamıyordum.
(striptizcim)

Birinin Kadını Olmak İstiyor Canım

Fri, 04 Sep 2009 12:35:51 +0100

Başka hiç kimse tarafından dokunulmamak konuşulmamak bakılmamak hatta!
Biraz korunmak biraz şımarmak...
Bir kaç çeşit yemek yapmak İstiklal caddesinde sıkı sıkı elini tutmak belki film izlemek ama mutlaka çekirdek çitlemek bi yerlerde çay içmek Pazar sabahı kahvaltısı etmek uzun uzun sahilde yürüyüş yapmak gibi küçük ama zor heveslerim var!

Neden mi?
Herkesin eli tutulmaz
herkesle film seyredilmez
herkesle çekirdek çitlenmez
herkesin kadını olunmaz da o yüzden!

İçinden gelmeli...

Hücrelerine kadar hissetmeli DNA"larına kadar bilmeli insan!
Düşünerek emin olunmaz bir anda ya olunur ya olunmaz.
Bir de şu yakın geçmiş duvarları olmasa kafa da hiç karışmaz ya olsun!
Oysa bazen tek bir söze ya da bir bakışa yıkılır bütün duvarlar...
Kek yapmayı da öğrenmek lazım aslında bi ara!

Sabahları uyandığımda "günaydın sevgilim" mesajları görmek istiyorum telefonumda. Gün içinde özlediğim birisi olsun istiyorum. Özlemek istiyorum birini. Çok özlersem dayanamayıp gidip sarılmak istiyorum. Dayanamamak istiyorum!

Çalışırken düşünmek istiyorum sonra onu! Aklımda olduğu için gülümsemek istiyorum ara ara... Gülümsediğim için daha çok çalışmak...
Birini sevmek istiyorum; hiç kimseyi sevmediğim gibi biri sevsin istiyorum beni hiç sevilmediğim gibi...
Biri o kadar çok sevsin ki beni hatalarımı da sevsin istiyorum!
O kadar çok sevsin ki; hata yapmaktan ödüm kopsun!
Kıskansın istiyorum biri beni! Sorsun istiyorum "neredesin" diye "Hımm kim aradı bakayım" diye! Ben sormam ama korkmasın. O sorsun!
"Biliyo musun ne oldu?" ile başlayan heyecanlı cümlelerimin sonuna kadar tahammül etsin istiyorum biri bana. Mutlaka ipe sapa gelmez bir şey olmuştur ama dinlesin sonuna kadar. Ya bi yavru kedi macerası ya da işte ona benzer bir şeyler olmuştur.

Ben de her seferinde sanki bahçeyi kazmışımda hazine bulmuşum gibi heyecanla ve öneminin üzerine basa basa anlatırım ya dinlesin işte. "Ya evet çok mühim bir şeyler olmuş" falan desin bi de sonunda...

Şimdi ben istesem İstiklal caddesinde birinin elini tutup gezemem mi?
İstesem ben imle birlikte çekirdek çitleyip aynı anda film seyretmeyi de başarabilecek birini bulamam mı bi arasam?

Şimdi ben yalnız olmak istemesem yalnız olur ve bunları da yazıyor olurmuydum?
Hiç sanmam!
Birinin elini tutmakla birinin elini sıkı s ıkı tutmak arasında çok fark var!
Ya tutarsın ya da tutmazsın ya da tutmuş gibi yaparsın işte.
Ben yapmam!
Bunu zaten bilirsin.Kimin elini tutacağını yani.Deneyerek bulmazsın.Sadece bilirsin.
Bilmek!
Açıklaması yok.

Ve ben elini sıkı sıkı tutmayacağımı bildiğim hiç kimseyle İstiklal caddesine gitmeyeceğim!
Heyecanla ve özene bezene olmadıktan sonra kimseye yemek yapmayacağım!
Repliklerin bir anlamı yoksa kimseyle film seyretmeyeceğim.
Zaten çekirdeği unutsun bile asla olmaz!
Birinin kadını olmak istiyor canım; biraz korunmak biraz şımarmak...
Çekirdek mutlaka olsun!

AL SANA AÇILIM

Fri, 21 Aug 2009 06:56:49 +0100

PAVLOVUN KÖPEKLERI VE REFLEKS KIRILMASI

Fri, 21 Aug 2009 07:06:20 +0100

Bilirsiniz, ünlü Rus fizyolog Pavlov, köpeklerine et verirken zil çalınca ve bunu çok kez tekrarlayınca, zil sesini işittiğinde et görmeden de hayvanın salyası akmaya başlar. Bu, "şartlı refleks"tir.

Hayvanın "tabiatında olmayan" bir uyaran (zil sesi), onu "tabiatında olan" eti görmüş gibi heyecanlandırmaktadır.Eğer sürekli olarak zil çalar ama hiç et göstermezseniz, bir süre sonra şartlı refleks söner.Devamın sağlanması için arada bir et gösterilerek refleks pekiştirilmelidir. Hiçbirimiz dünyaya Türk, Meksikalı, sünni veya katolik olarak gelmeyiz. Bunlar bize öğretilen değerler, bir başka deyişle, şartlı reflekslerdir. Eğer pekiştirilmezlerse, zamanla sönerler. Bir gün Pavlov'un enstitüsünü su basar. Köpeklerin bir kısmı boğulur, bir kısmı da günlerce korkuyla titreşir çünkü ölümden zor kurtulmuşlardır. Kurtarılabilenler tekrar enstitüye toplanır. Pavlov zil çalar, köpeklerde tık yoktur. Şu müthiş sonuca varır pavlov: **ağır travmalar, şartlı refleksleri ortadan kaldırmaktadır. hayvan en doğal, en ilkel durumuna gerı dönmektedir. Bir yandan her gün güneydoğu şehitleri için "kanları yerde kalmayacak" denmesine rağmen kanların sürekli "yerde kalması", Bir yandan "Ergenekon" denilerek büyük bir çoğunluğunun tek suçu "Atatürk'ü sevmek" lan insanların sabaha karşı evlerinden alınarak hapse atılmaları, bir yandan araba yakıp polise taş atarak gelişen etnik kalkışmalar…Hepsini toplarsanız, temel güvenlik duygusunun artık zaten ortadan kalktığını görürsünüz. Pavlov'un köpeklerindeki gibi, ağır travmalarla bizim de şartlı reflekslerimiz (milli duygularımız ve tepkilerimiz) kırılıyor. Emperyalistler sinsi savaşlarında psikoloji bilimini kullanırlar. Mesela Ermenilerle Türkler arasında ulusal bir düşmanlık mı var, orada psikiyatrist Vamık Volkan girer devreye ve bu düşmanlığın kökenlerini "inceler" (!) Burada izlenen yol, ABD'nin tehdit olarak gördüğü ulusların ulusal bilinçlerinin, tarihlerinin ve benliklerinin sorgulanması, aşındırılması" dır. Kısacası, milli duygunun yok edilmesidir etnik psikiyatrinin görevi.

Bir ulusun ulusal bilincini, ulusal duygusunu ve reflekslerini nasıl yok edersiniz?Bunun denenmiş, sınanmış bir yöntemi vardır:
"O ulusun tarihsel varlığını sorgulamaya açarsınız".Yani o ulusun tarihini yeniden tartışırsınız. Mesela Türkler kendilerini kahraman bir ulus olarak mı görüyorlar? Onlara ne kadar korkak bir ulus olduklarını göstermek gerekir. Ya da Türkler Atatürk'ü çok mu yüceltiyorlar? onlara Atatürk'ün ne kadar sıradan birisi olduğunu göstermelisiniz. Farkındaysanız son on yıldır tam da böylesi bir dönemden geçiyoruz. "Demokratlık" , "tartışma kültürü" adına neyi tartışıyoruz ve bizden neyi kabul etmemiz isteniyor?

Diyorlar ki, "siz soykırımcı bir milletsiniz!Ermenilere soykırım uyguladınız ..."
Biz diyoruz ki, "hayır, uygulamadık !"
O zaman deniyor ki: "tamam, madem uygulamadınız, bunu tartışalım, öyle sonuca varalım". Size mantıklı geliyor, "nasılsa suçlu değiliz, tartışmadan galip ayrılırız" diyorsunuz. Ama tartışma masası kurulduğunda eşit bir tartışma şansı olmadığını görüyorsunuz. Bakıyorsunuz, tüm televizyonlar, gazeteler, "aydınlar" sizin Ermenileri katlettiğinizi yaymaya başlıyor. Kanıtları var mı? Elbette yok.
Ama yalan bir kez yayıldı mı ve yalanı söyleyenlerin sayısı da yeteri kadar çok oldu mu, gerçeğin sesi baskılanıyor.
"Hayır" diyorsunuz, "gerçekleri bir de biz anlatalım", ama anlatamıyorsunuz çünkü tüm propaganda kanalları size kapatılmış durumda.
İşte o zaman anlıyorsunuz "tartışmaya açmak" denilen tuzağı.

bu sürecin sonunda, ulusal gururu ve hassasiyetleri yüksek insanlar bile "acaba" demeye başlıyor, "acaba gerçekten Ermenileri biz mi katlettik?".
"Ulusal benlikte ilk kırılma" yaşanıyor...
Psikolojik harbin etkisi büyük bir hızla bu şekilde yayılıyor.

Sıra kürtlere gelıyor. Sizden tartışmanızı istiyorlar. Tartışma başlıyor ve yine kaybediyorsunuz.
Bir düşünün lütfen, son dönemde neleri tartışmaya açtık ve şimdi neredeyiz:
Bugün Misak-ı Milli'yi pek önemsemiyoruz.
Kırmızı çizgileri umursamıyoruz.
Türk dilinin önemi kalmamış.
bu ülkede federasyon da olabilir, Ermenilerden özür de dileyebiliriz,
Kürtlere "biraz" toprak da verebiliriz.
Kısacası, ulusal varlığımıza ait hayatı her alanda kaybetmiş durumdayız.

Sırada ne var ? Atatürk var elbette...çünkü önemli olan, ulusal önderleri yok etmek.O halde, onun ne kadar zalim bir diktatör olduğunu tartışalım.Onun zaaflarını tartışalım.Hatta onun anasını bile tartışalım.Evet, emperyalistlerin gündeminde bu bile var. "Tartışın" diyorlar, "Biz sizinle önderinizin anasını tartışmak istiyoruz !"Sonra sıra sizin ananıza gelecek elbette. Hepinizinkine gelecek...

İşte psikolojik harp budur arkadaşlar...Şimdi yıllar öncesine gidelim.

Mondros imzalanmış.Düşman askerleri Istanbul'a çıkartma yapıyor.Milyonlarca Türk, sadece izliyor !
Demek ki önemli olan ilk adım: "işgali izlettirebilmek"miş ama aynı zamanda bir de masa konuyor ortaya: "Tartışacaksınız".. ..
Tartışma masasında bizim sadrazam efendi emperyalistlere yalvarıyor, "biraz acıyın" diye. "izleyerek", "tartışarak" nereye varabilirsiniz ? Emperyalistler şu anda beyinlerimize ve yüreklerimize yüzyılın çıkartmasını yapıyor.
Mehmet Akif, Çanakkale için ne diyordu ?
"Şu boğaz harbi nedir, var mı dünyada bir eşi ? En kesif orduların yükleniyor dördü beşi Tepeden yol bularak geçmek için Marmara’ya Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya"...
Çıkartma sürerken iki tavır vardır alınabilecek.
Birincisi şu:
İstanbul'da işgalcileri karşılayan ve onlardan "tokat yiyen" bir Osmanlı paşası olabilirsiniz veya Dolmabahçe'den çıkartmayı izleyen bir padişah. Belki de evinin perdelerini kapatan sıradan ve suskun bir Türk. Ama aslında hepsi aynı kapıya ve aynı kişiliğe çıkar: "İzlersiniz !"

Her şeyi...ya da ilk kurşunu atan Hasan Tahsin olursunuz.
Hasan Tahsin'e kadar bu ülkede düşmana hiç kurşun atılmadığını bilmek ne kadar utanç vericidir aslında. Hasan Tahsin'i ne kadar tanıyoruz?
Onu "Hasan Tahsin" yapan nedir?
"İlk kurşun"dan önce de kurşun atmıştır bu kahraman adam.
Hasan Tahsin Avrupa'dadır ve bir filme gider. Filmde Türkler aşağılanmaktadır.Hasan Tahsin bu filmi izlemez, "önce izleyeyim, sonra eleştireyim" demez.

Çıkarır silahını, ateş eder beyaz perdeye. Film de orada biter ! Hasan Tahsin'in insani ve sıradan yanıdır bu. Hiçbir insan kendisine, anasına, babasına, milletine, bayrağına küfrettirmez. En basit insan gerçeğidir bu.
İlkokulda bir çocuğun anasına küfretmeye kalkarsanız, sizinle "anasının durumunu" "tartışmaz".
Bunun cevabı, suratınıza yiyeceğiniz bir yumruktur. Çünkü çocuğun en insani ve sıradan yanıdır bu.

Ergenekon, ermeni sorunu, kürt açılımı ve Can Dündar’ın "insani" denilen "Mustafa" belgeselinin bam teli "burasıdır". ..

Prof. Dr. Kerem Doksat

Psikiyatrist

YES MAN

Fri, 21 Aug 2009 07:07:33 +0100

AÇLIK OYUNLARI

Thu, 20 Aug 2009 08:16:35 +0100

SUZANNE COLLINS tarafından yazılan açlık oyunları isimli kitabı okudum ve çoktandır en beğendiğim kitap oldu diyebilirim, o kadar çok kitabın içine çekiliyorsunuz ki asla elinizden bırakamıyorsunuz. Sorun şu ki kitap 2. kitaba referansla yarım bitiyor. Bu Ekim ayında 2. kitabın çıkmasını sabırsızlıkla beklediğimi de ekleyeyim.
Küçük bir kız çocugunun açlığın hakim olduğu bir dünyada, ölümüne yapılan bir arena savaşında, kura ile seçilen başka çocuklarla mücadelesini, duygu, düşüncelerini, çektiklerini bifiil olayın içinde yaşıyorsunuz.
Tavsiye ederim.

TUTUNAMAYANLAR

Thu, 20 Aug 2009 08:05:17 +0100

Tutunamayan(Disconnectus Erectus)

"Garip Yaratiklar ansiklopedisinden; Tutunamayan(Disconnectus Erectus):

Beceriksiz ve korkak bir hayvandir.Insan boyunda olanlari bile vardir.Yalniz penceleri ve ozellikle tirnaklari cok zayiftir. Dik arazide, yokus yukari hic tutunamaz. Yokus asagi, kayarak iner.(Bu arada sik sik duser.)Tuyleri yok denecek kadar azdir.Gozleri cok buyuk olmakla birlikte, gorme duygusu zayiftir.Bu nedenle tehlikeyi uzaktan goremez. Erkekleri, yalniz birakildigi zaman acikli sesler cikarirlar.

Disilerini de ayni sesle cagirirlar. Genellikle baska hayvanlarin yuvalarinda(onlar dayabildikleri surece) barinirlar.Ya da terkedilmis yuvalarda yasarlar. Belirli bir aile duzenleri yoktur.Dogumdan sonra ana, baba ve yavrulari ayri yerlere giderler.Toplu olarak yasamayi da bilmezler ve dis tehlikelere karsi birlestikleri gorulmemistir. Belirli beslenme duzenleri de yoktur.Baska hayvanlarla birlikte yasarken onlarin getirdikleri yiyeceklerle gecinirler.Kandi baslarina kaldiklari zaman genellikle yemek yemegi unuturlar. Butun huylari taklit esasina dayandigi icin, baska hayvanlarin yemek yedigini gormezlerse, aciktiklarini anlamazlar.(Bu sirada cok zayif dustukleri icin avlanmalari tavsiye edilmez.)

Icguduleri tam gelismemistir. Kendilerini korumayi bilmezler.Fakat - gene taklitcilikleri nedeniyle- baska hayvanlarin dovusmesine ozenerek kavgaya girdikleri olur.Simdiye kadar hicbir tutunamayanin bir kavgada baska bir hayvani yendigi gorulmemistir.Bunula birlikte hafizalari da zayif oldugu icin, sik sik kavga ettikleri, bazi tabiat bilginlerince gozlenmistir.(Ayni bilginler, kavgaci tutunamayanlarin sayisinin gittikce azaldigini soylemektedirler.) Din kitaplari, bu hayvanlari yemegi yasaklamissa da , gizli olarak avlanmakta ve etlerikacak olarak satilmaktadir. Tutunamayanlari avlamak cok kolaydir. Anlayisli bakislarla suzerseniz, hemen yaklasirlar size. Ondan sonra tutup oldurmek isten bile degildir.Insanlara zarali bazi mikroplar tasidiklari tespit edildiginden, Belediye Saglik Mudurlugu de tutunamayan kesimini yasak etmistir. Yemekten sonra insanlarda gorulen durgunluk, hafif sikinti, sebebi bilinmeyen vicdan azabi ve hic yoktan kendini suclama gibi duygulara sebep olduklari, hekimlerce ileri surulmektedir.Fakat ayni hekimler, tutunamayanlarin bu mikroplari, kasaplik hayvalara da bulastirdiklarini ve bu sikintidan kurtulmanin ancak et yemekten vazgecmekle saglanabilecegini soylemektedirler. Hayvan terbiyecileri de tutunamayanlarla uzun sure ugrasmis ve bunlari sirklerde calistirmak istemislerdir.

Fakat bu hayvanlarin, beceriksizlikleri nedeniyle hicbir huner ogrenemediklerini gorunce vazgecmislerdir. Ayrica birkac sirkte halkin karsisina cikartilan tutunamayanlar, onlari guldurmek yerine mahzun etmislerdir.(Halk giselere saldirarak parasini geri istemistir.) Filden sonra, din duygusu en kuvvetli olan hayvan olarak bilinir.Oldukten sonra cennete gidecegi bazi yazarlarca ileri surulmektedir.Fakat toplu, ya da tek gittikleri her yerde hadise cikardiklari icin, bunun pek mumkun olmayacagi sanilmaktadir. Baslari daima one egik gezindikleri icin, cesitli engellere takilirlar ve her taraflari yara bere icinde kalir. Onlari bu durumda goren bazi yufka yurekli insanlar, tutunamayanlari ev hayvani olarak beslemeyi de denemislerdir.Fakat insanlar arasinda barinmalari -ev duzenine uymamalari nedeniyle- cok zor olmaktadir.

Beklenmedik zamanlarda sahiplerine saldirmakta ve evden kovulunca da bir turlu gitmeyi bilmemektedirler. Evin kapisinda gunlerce , acikli sesleriyle bagirarak ev sahibini canindan bezdirmektedirler. (Bir keresinde, ev sahibi dayanamayip kacmissa da , tutunamayan, sahibini kovalayarak, gittigi yerde de ona rahat vermemistir.) Sehirlere yakin yerlerde yasadiklari icin, onlari sehrin icinde , citle cevrili ve yalniz tutunamayanlara mahsus bir parkta oturarak, sayilarinin azalmasini onlemeyi dusunmenin zamani artik gelmistir."

Oguz Atay-Tutunamayanlar